سلام دوستایه عزیزم امیدوارم که حالتون خوب باشه در مورده پسته قبلیم که گفتم بی انگیزه شدم و دلمرده شدم باید عرض کنم که تو این چند روز یه اتفاقاتی افتاد که به خودم امیدوار شدم میدونید دلیله اون حرفهام فکر میکنم  این بود که به خودم ایمان نداشتم

میدونید یکی از مشکلاتم ضعفه اعتماد به نفسه که خودمو خیلی دسته کم میگیرم گاهی به اعتماد به نفسه دیگران غبطه میخورم میگم مثلا چیه من از فلانی کمتره که اون اینقدر خودشو باور داره

البته اینم بگم از اعتماد به نفسه کاذبم خوشم نمیاد مثله اون کسایی که خود شیفته ان خلاصه مطلب اینکه یه کوچولو روحیم بهتر شده

یه هفته تعطیلم

حالا تو این یه هفته چیکار کنم؟

اولش یه پروژه دارم که مربوط به جغرافیاست که باید انجام بدم لابد میگید که جغرافیا چه ربطی به مدیریت داره خودمم نمیدونم

بعدشم باید درسهایی که تا الان روشونم باز نکردم یکم مطالعه کنم اگه مسافرت نریم تو این چند روز تعطیلی. اگه هم که رفتیم که دیگه کارم زاره

میگم تا حالا این حرفی که میگن قلبم داشت از جاش کنده میشد رو واقعا حسش کردید؟ من حسش کردم وای خدااااااااااااااااااااااااااااااااااا

احساس میکردم قلبم میخواد از قفسه سینم بزنه بیرون این اولین باری بود که سره یکی از کلاسام همچین حسی داشتم به خاطره استادش بود

ترسه واقعی رو حس کردم

لابد میگید چه قدر ترسو ام حق دارید آره هستم چی کار کنم خوب آخه استاد گفته بود هرکی بلد نباشه باید بره بیرون منم کلی ترس برم داشته بود این استادمو خیلی دوست دارم البته ناگفته نمونه همه ی استادامو دوست دارم اما همین قدر که این یکیو دوست دارم به همون اندازه ام ازش میترسم آخه میبینی یهو آدمو ضایع میکنه یعنی هیچ وقت کم نمیاره یه چیزی داره که جوابه آدمو بده ولی با این حال دوسش دارم 

دوستان عزیز موفق باشید

التماس دعا